Hikarako ohiturak aldatzen
| Nor | Marijose Arana Aranburu, Maillolli Manterola Arrieta, Domi Unsain Iartzabal |
|---|---|
| Zinta | OIA-066 |
| Pasartea | 31. [0:52:50 - 0:54:00] (70 segundu) |
| Lehentasuna | 1 |
| Gaiak | Gizartea » Euskara » Hika-zuka-berori Iritzia » Transmisio kulturala |
| Laburpena | Auzoan, neska eta mutilekin hika, baina senar-emazteen artean zuka. Hikarako ohitura hori berreskuratzea zaila da. Hika. |
| Transkripzioa | - Eta geo muttilakin zuka? - Zuka... A, gu ez e! Gu hemen iturrioztarrak mutil 'ta neska guk hika. - Guk oaindikan 'e hika seitzen dugu e, mutil 'ta neska. - Gu auzoko zeakin beti hika eta Oiyartzunen baldin bazen jendia hika zakina 're, haikin 're bai. Oan, ez zakinakin ez, klaro. Bai, denak nola ez zakiten. - Eta zuen nobiyukin 'o gizonakin 'o? - Ez zuka. - Hoi zuka. Hoiri zuka. - Klaro 'ta geo hor itten da gal, klaro seme-alabai... - Ez miño seme-alabana posible 'zu jarraitu igual-igual. - Klaro, zuk itten 'zu. - 'Ta honek 'e bai semiri. 'Ta Lolik 'e esan du, beak semiri 're bai. Enkanbio, Lorenai 'ta zeakin... - Lorenai eta Maitanei 're... - Kosta itten yola hika ittia, 'ta semiri bai. - Bai, hoi da. - Bai, zeak... ohitturak. - Ohitturak. Hoi ohittura da, bai. - Oan, hoi berriz dena zea... pixteko zail xamarra do. - Zailla, bai. - Bai, mantentzia da zeana... mantendu ezkio bai, miñon galtzen ai dena, berriz, zailla. - Galtzen ai dena zailla. |