Senargaia
| Nor | Luixa Berrondo Iartzabal |
|---|---|
| Zinta | OIA-045 |
| Pasartea | 5. [0:15:30 - 0:16:45] (75 segundu) |
| Lehentasuna | 1 |
| Gaiak | Gizartea » Neskatan-Mutiletan » Nobio-kontuak |
| Laburpena | Gerran, ahizpak lan egiten zuen etxera joan zen, Linonera. Han ezagutu zuen gero bere gizona izango zena. Ezkondu aurretik, aurrezten. |
| Transkripzioa | - Karlista. - Karo, lokepasake denak zin gerran... Elkarrekin. - ¡Qué triste fue aquello! - 'Ta ordun dantzik eta ez? Deus ez! 'Ta nola izautu zenun zue gizona? - Ordun... Nik gizona? Pues holaxe tokatu zin! Horrek pelukeiya zakan, ni eondu nitzan bar hortan un (...) tenía. 'Ta han izautu nun. - Linonin? - Bai. Hantxe. Nada más. - 'Ta nongua zen gizona? - Pues bertakua, oiyartzuarra. Txipikua berez. Ama, behintzat Txipikua uste 'ut. Txipi, Txipi Berri 'o Txipi? - Txipi. - Txipikua. Hoi izandu zen fletxazua y nada más, atada ya! - Fletxazo? - Han ya han geldittu nitzan. Nada, sin disfrutar más. - Biño nobiyo... - Nobiyo ibilli giñan, bai. ¡Nos tocó ahorrar, qué remedio! Iraazi in ber genun. Eskola jarri 'ta dirua pixka 't in 'ta, itxia jarri 'ta... No, no, bien, bien, bien. Bien. Zazpi 'at urtian ibilli giñan gu elkarrekin. |